Posted in boekschrijvenwriterslife

Hersenpan

Mijn hoofd op tafel leggen en eens goed kunnen bestuderen. Enfin, de inhoud van mijn hoofd op tafel leggen en eens goed kunnen bestuderen. Als dat toch eens zou kunnen. Zo’n pensieve of hersenpan zoals Harry Potter in de boeken heeft, daar kan ik bijzonder jaloers op zijn. Wat afstand nemen van al dat rumoer in mijn kop, de gedachten letterlijk uit elkaar kunnen trekken en dan eens van alle kanten bekijken om te beslissen of ze er werkelijk moeten zijn en waarom dan. Of ze nuttig zijn, al die zaken die door mijn hoofd zweven. Of ze niet vooral maken dat ik als een kip zonder kop (ha, pun intended!) door mijn leven hol. Of ik niet automatisch verval in patronen en reflexen en coping mechanismes die misschien helemaal niet zo helpend zijn, al zeker niet op de lange termijn.

Mijn hoofd op tafel leggen en er eens goed doorgaan met de ragebol, alle spinnenwebben weg en de zaken terug fris en overzichtelijk geordend. Moest dat toch eens kunnen. Ik heb het iets te vaak verzucht de voorbije week. Ik werk aan drie manuscripten tegelijk op dit moment. Helemaal mijn eigen keuze en je hoort me ook niet klagen. (Nee, echt niet, daarvoor is dit allemaal veel te leuk!) Maar dat betekent wel dat er op dit moment heel veel personages tegelijk in mijn hoofd aan het praten zijn. En die willen allemaal gehoord worden. En natuurlijk vinden ze allemaal dat zij het belangrijkst zijn en dat zij gelijk hebben.
Soms is het vermoeiend, ja, om die kop van mij mee te sleuren. Soms zou ik hem met plezier even ergens op een tafel ‘vergeten’. Al helemaal omdat ik de thriller die dit najaar verschijnt nu aan het herwerken ben met de feedback die ik heb gekregen. Nuttige feedback. Nodige feedback, die mijn verhaal straffer gaat maken en ik wil dat dit verhaal het beste wordt dat ik ervan kan maken. Natuurlijk wil ik dat.
Maar het is ook feedback waar mijn denkpatronen en rode knoppen en coping mechanismes nogal op willen reageren. Feedback waar ik af en toe een beetje van steiger en denk: maar dat heb ik toch gedaan! Opmerkingen die me ongemerkt doen twijfelen aan alles en maken dat ik me in alle stilte een heel klein beetje afvraag of ik dit überhaupt wel kan.
En dan moet dat hoofd van mij door al die wirwar heen goede beslissingen nemen voor het personage, het verhaal, de schrijver én de mens. Nee, als je de komende weken ergens een hoofd ziet liggen, is het misschien toch aangeraden er de nodige afstand van te houden. Tot je de inhoud ervan tegenkomt in een boek. Duik er dan vooral in.

There are no reviews yet.

Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Start typing and press Enter to search

Shopping Cart